Ieder zijn eigen MVO?

Is MVO een door iedereen naar eigen believen in te vullen begrip?

Verschillende invulling

Ik spreek momenteel met een grote Nederlandse organisatie over hoe richting te geven aan maatschappelijk verantwoord ondernemen, kortweg MVO. Mijn gesprekspartner: ‘De ene vindt dat het om ‘groen’ gaat, de ander juist om mensen. Er is geen eenduidige beeld en dat leidt weer tot een drempel om concreet te worden.’

Dus eerst maar eens uitgebreid gaan discussiëren over wat MVO nu eigenlijk is? Niet doen! Zonde van de tijd. Die discussies zijn namelijk allang gevoerd. Bovendien: zou zo’n discussie dan leiden tot inzicht in wat ‘verantwoord’ is?

Niet waardenvrij

Om te beginnen is MVO niet waardenvrij. Het is niet zo maar willekeurig in te kleuren, net als Mensenrechten of –in Nederland- ‘goede arbeidsomstandigheden’.

Natuurlijk is de uiteindelijke invulling afgestemd op de organisatie. Is die groot, internationaal en productie, of klein, lokaal en dienstverlening? Logischerwijs leidt dat tot een verschil in focus. Maar de essentie van MVO blijft overeind: ondernemen met winst voor de organisatie én winst voor de maatschappij. Respect dus voor mens, milieu én middelen, niet 1 van de 3 of dat wat toevallig goed uitkomt.

Alles is al beschreven

Daarnaast is MVO ook goed gedocumenteerd. Zoek je een definitie? Staat in de internationale richtlijn ISO26000. Vraag je je af hoe je moet rapporteren? Kijk bij Global Reporting Initiative – GRI. Wanneer is iets ‘kinderarbeid’? Zie internationale (VN-)verdragen en ILO. Wie valt er allemaal onder het begrip ‘stakeholders’? ISO26000 en AA1000ses.

Kortom, aan u de invulling, maar niet de reikwijdte!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *